بو گئجه باده ايله دفع ملال ائيله ميشم، عؤمرون بير گئجه سينده بئله حال ائيله ميشم. بيز هارا، تار هارا، يا رب، گئجه مئيخانه هارا؟ اونودوب دردي بو ايّامدا مجال ائيله ميشم. ساقي نين غمزه سي اوخ، مئي جامي اولموش سپريم، فلكين جؤورو ايله جنگ و جدال ائيله ميشم. مئي دمير تك ائله ييب جانيمي، غمله ووروشوم، غم دئمه، دوشمنيمي روستم زال ائيله ميشم. آجي ايامي شيرين ائتمگه سرخوش دولانيب، كؤنلومو ايندي اسير خط و خال ائيله ميش. گؤرموشم من اوزونون ياري سيني، تك قاشيني، اي اوزونده نئجه گؤر سئير هلال ائيله ميش. گئتميش هيجران اوروجو گؤرجك هلال قاشلاريني، بايرام اولموش بو گؤروش عزم و وصال ائيله ميشم. گؤرموشم اوزده او زرّين تئلي پروانه كيمي، يانميشام اودلارا، ترك پروبال ائيله ميشم. عشق درسي منه اؤيرتسه ده هيجران غميني، عشقه دوشمكله بئله كسب كمال ائيله ميشم. ياتماييب صوبحه كيمي من گئجه گون اوزلو يارين، سينه سي گوزگوم اولوب، سئير جمال ائيله ميشم. ساقي نين زلفونه عشق باغلاماسا عؤمرو اگر، من بئله درك ائله ييب، بؤيله خيال ائيله ميشم. شهريارا غزل ائتميش مني جئيران، گؤزليم، گؤر غزل ايله نئجه صيد غزال ائيله ميشم
تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم روزی سراغ وقت من آئی که نیستم در آستان مرگ که زندان زندگیست تهمت به خویشتن نتوان زد که زیستم پیداست از گلاب سرشکم که من چو گل یک روز خنده کردم و عمری گریستم طی شد دو بیست سالم و انگار کن دویست چون بخت و کام نیست چه سود از دویستم
